Motto tygodnia:

"Z miłością jest jak z masłem, od czasu do czasu trochę chłodu utrzymuje ją w świeżości"

Zarejestruj się! | Zaloguj

Dziecko skrzywdzone

Dodany: 2009-08-02 12:48:04 przez

---

Dziecko skrzywdzone - diagnoza i profilaktyka

Podyskutuj o tym artykule na forum: Dziecko skrzywdzone - diagnoza i profilaktyka

Przemoc w szkole i poza nią, przemoc seksualna

Materiał szkoleniowy dla rodziców opracowany przez dr Marcina Szulca

---

Nie jest prawdą że agresja jest wrodzona. Odrzucono hipotezy o genetycznym, czy instynktownym pochodzeniu agresji. Badania pokazują, że nawet koty są w stanie panować nad instynktem zabijania szczurów (Wojciszke, 2002). Ludzie uczą się agresji głównie poprzez naśladowanie np. rodziców, kolegów itp. (Bandura, 1979).Agresja to każde zamierzone działanie w formie otwartej lub symbolicznej mające na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody straty lub bólu (Wojciszke, 2002). Agresja jest najczęciej wynikiem gniewu, złości lub prowokacji. Złość (nie agresja) to emocja związana z mobilizacją energii. Pojawia się zazwyczaj w sytuacjach, w których napotykamy na przeszkodę w osiągnięciu ważnego dla nas celu. Przeżywają ją wszyscy i nie mamy wpływu na jej pojawienie się. Złoszczenie się nie jest samo w sobie ani złe, ani dobre, możemy mieć natomiast wpływ na to, co robimy, gdy czujemy złość.

 

[REKLAMA]

 

Agresja jest często, lecz nie zawsze, sposobem wyrażania złości. W szczególnych warunkach agresja może przeradzać się w przemoc.

Przemoc - zachodzi wówczas, gdy jakaś osoba odnosi się do drugiej w sposób niezgodny z wymaganiami relacji która je łączy.

rnPrześladowanie i dokuczanie może dotyczyć każdego, niezależnie od jego wyglądu, umiejętności, zdolności, czy sprawności fizycznej. Niektóre osoby mogą wyglądać lub zachowywać się tak, że inni częściej im dokuczają, jednak to nie one są za to odpowiedzialne! Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko jest prześladowane w szkole, przeżywasz szok i nie wiesz, co z tym faktem zrobić... Jest Ci trudno w to uwierzyć... Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz złość... Pamiętaj! Twoje dziecko przeżywa to samo i to Ty musisz mu pomóc! Dzieci ukrywają swój problem nie dlatego, że Ci nie ufają, lecz dlatego, że: nie chcą Cię martwić, wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić, mają poczucie winy, odczuwają strach przed ponownym skrzywdzeniem, są związane tajemnicą, są lojalne wobec sprawców przemocy.

Formy przemocy szkolnej

1. Bezpośrednia przemoc fizyczna - bicie, kopanie, plucie popychanie, szarpanie, wymuszanie pieniędzy, zabieranie przedmiotów, niszczenie własności, przezywanie, wyśmiewanie
2. Bezpośrednia przemoc słowna i niewerbalna - dokuczanie, przezywanie, wyśmiewanie, wyszydzanie,obrażanie, ośmieszanie, grożenie, rozpowszechnianie plotek i oszczerstw (również poprzez sms-y i internet),pokazywanie nieprzyzwoitych gestów
3. Pośrednie formy przemocy - namawianie innych do ataków fizycznych lub słownych, naznaczanie, wykluczanie i izolowanie z grupy

Objawy przemocy fizycznej i psychicznej w szkole i poza nią

Obserwuj zachowania dziecka i zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:

1. nie chce wychodzić z domu albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie
2. wraca ze szkoły później, okrężną drogą
3. wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami
4. ma podarte ubranie
5. znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne
6. prosi Cię o ponowne kupienie "zgubionych" (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów
7. często "gubi" pieniądze i prosi o drobne na "składkę"
8. nie chce brać do szkoły drugiego śniadania, albo bierze dużo więcej niż zwykle
9. prosi o "załatwienie" zwolnienia z WF
10. kłóci się ze swoimi przyjaciółmi
11. jest ciche, izoluje się
12. jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa
13. opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje
14. ma gorsze wyniki w nauce
15. ma problem ze snem lub senne koszmary, płacze w nocy

Objawy przemocy seksualnej

Co wywołuje nasze podejrzenia?

Oznaki w zachowaniu dziecka:

• to co mówi dziecko stanowi najważniejszą wskazówkę
• małe dzieci ze stosunkowo dużą wiedzą o seksie
• wyraźnie seksualne zachowanie
• znaczące zmiany w zachowaniu
• moczenie się / robienie kupy w majtki / przeklinanie / wydaliny
• zaburzenia snu - koszmary nocne
• zaburzenia przyjmowania pokarmu
• samouszkodzenia - próby samobójcze
• fantazjowanie, ucieczki, rozwiązłość

Oznaki fizyczne:

• siniaki / zadrapania w okolicy genitaliów i na piersiach
• powtarzające się infekcje dróg moczowych
• ciąża
• bolesność, swędzenie, krwawienie z narządów płciowych i odbytu
• powtarzające się bóle brzucha
• choroby przenoszone droga płciową / brodawki na narządach płciowych

rn

UWAGA! Mogą nie wystąpić żadne z objawów!

Jak reagować

Jeśli zauważysz u dziecka wyżej wymienione zachowania, porozmawiaj z nim. Zadaj kilka prostych pytań:

• Co robiło dzisiaj w szkole?
• Co robiło podczas długiej przerwy?
• Czy robiło coś, co mu się szczególnie podobało?
• Czy robiło coś, co mu się nie podobało?
• Czy jest jakaś lekcja, której nie lubi?
• Czy jest ktoś w szkole, kogo nie lubi i dlaczego?
• Czy czeka, aby iść jutro do szkoły?

Najgorsze co możesz zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości staraj się nie zachować agresywnie, nie rozwiązuj sprawy sam np. wymierzając karę sprawcy.

Postaraj się nie obwiniać szkoły i nauczycieli. Pamiętaj, że jeśli nie wiedziałeś o prześladowaniu swojego dziecka, szkoła może również nie zdawać sobie z tego sprawy.

rnPoinformuj wychowawcę - to on powinien pokierować dalej sprawę. Możesz także zwrócić się do pedagoga szkolnego.

Jeśli w szkole poinformowano Cię wcześniej, jakie są zasady współpracy z rodzicami w podobnych sytuacjach, postępuj zgodnie z nimi.

rnWobec swojego dziecka staraj się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniaj go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie miej do niego pretensji, jeśli nie powiedziało Ci, że jest ofiarą przemocy. Zachęć, aby opowiedziało Ci o wszystkim - pomoże mu to poradzić sobie z napięciem i odreagować trudne emocje. Zapewnij, że zrobisz wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścisz do podobnych sytuacji w przyszłości.

Jeśli Twoje dziecko jest SPRAWCĄ PRZEMOCY wyjaśnij że nie będziesz tolerować takiego zachowania. Staraj się, aby w Twoim działaniu nie było agresji. Poświęć więcej uwagi dziecku i dyskutuj z nim nie stosując krzyku, bicia ani gróźb. Uwrażliwiaj go na krzywdę innych. Okazuj dziecku swoje uczucie. Być może bije, bo nie doznaje od Ciebie miłości i w ten sposób chce zaprzeczyć własnym uczuciom albo pragnie zwrócić na siebie Twoją uwagę.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy, albo wiesz, że w którymś domu cierpi dziecko - Pomóż! Być może ratujesz mu życie...

• Bezpłatna infolinia akcji: "Kochaj, nie krzywdź, pomóż" 0 800 150 150
• Telefon alarmowy - 022 826 80 72 bitedziecko@fdn.pl

Przydatne strony www

• http://www.szkolabezprzemocy.pl
• http://ip.univ.szczecin.pl/
• http://strefamlodych.pl/

Literatura:

• Bandura A. (1977) Self - efficacy: Toward a unifying theory of behavior change. Psychological Review, 84, 191 - 215.
• Wojciszke B. (2002) Relacje interpersonalne. Psychologia (red.) Strelau. GWP, Gdańsk
• Procedura pomocy dziecku krzywdzonemu (2006) opracowana w ramach programu "Bezpieczna Rodzina - Bezpieczny Gdańsk" z udziałem specjalistów. Załącznik nr 1 do Zarządzenia Prezydenta Miasta Gdańska Nr 733 / 05 z dnia 5 lipca 2005
• Szygendowska A. (2007) Agresja w szkole, agresja w domu. Materiały szkoleniowo dydaktyczne dla nauczycieli i pedagogów, Fundacja Pedagogium. Warszawa 2007