Motto tygodnia:

Na żadnym zegarze nie znajdziesz wskazówek do życia.

Zarejestruj się! | Zaloguj

Anorgazmia u kobiet

Dodany: 2010-01-01 00:00:00 przez

---

 

Anorgazmia u kobiet to dysfunkcja seksualna, która polega na niemożności doświadczenia przez kobiety orgazmu. Przez wiele lat dysfunkcja ta była bagatelizowana przez różnych specjalistów. Podczas, gdy firmy farmaceutyczne prześcigały się w wymyślaniu coraz to nowszych leków na poprawę wzwodu mężczyzny (dość wspomnieć viagrę), orgazm kobiecy pozostał na uboczu. Obecnie można zauważyć tendencję do ponownego zainteresowania się tym problemem. Dlatego też chcieliśmy przybliżyć Państwu najważniejsze jego aspekty oraz najczęściej zadawane pytania przez Panie borykające się z tą dysfunkcją.

 

[REKLAMA]

 

Jak często występuje anorgazmia?

Anorgazmia to powszechne zaburzenie seksuologiczne. Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych pokazują, że zajmuje ono drugie lub trzecie miejsce na liście najczęściej zgłaszanych problemów seksuologicznych.

 

Jakie są przyczyny braku orgazmu u kobiet?

Seksuolodzy uważają, że brak orgazmu u kobiet może być spowodowany oddziaływaniem wielu czynników . Należą do nich czynniki: neuroanatomiczne, fizjologiczne, psychiczne, społeczno-kulturowe, a także interakcyjne.

Czynniki neuroanatomiczne, fizjologiczne oraz somatyczne- to wszystkie czynniki fizyczne, które mogą utrudniać osiągnięcie orgazmu przez kobiety. Mowa tu o:

 

• lekach, szczególnie środkach psychotropowych, a także tych wypisywanych bez recepty, używkach: narkotykach i alkoholu.

• kłopotach związanych z kręgosłupem albo uszkodzeniem nerwu. Należy na nie zwrócić szczególną uwagę : jeśli w ostatnim czasie doszło do obrażeń fizycznych w okolicach genitalnych , kobieta nie ma czucia w tych okolicach lub nie reaguje na długą stymulację wibracyjną.

• chorobach: wczesne stadium stwardnienia rozsianego lub cukrzyca z neuropatią obwodową

• przebytych operacjach jamy brzusznej, w których doszło do przecięcia więzów chłonnych lub tkanki naczyniowej. Wówczas mogą pojawić się zakłócenia ze strony współczulnego układu nerwowego i w konsekwencji utrudnić osiągnięcie orgazmu.

Czynniki psychiczne- to czynniki związane z samopoczuciem oraz z przekonaniami na temat sfery seksualnej. Często zdarza się, że kobieta o obniżonym nastroju lub depresji nie może osiągnąć orgazmu. Nierzadko również stosunek do własnego ciała i sfery seksualnej może mieć wpływ na doświadczanie orgazmu.

Czynniki społeczno-kulturowe- to takie czynniki, które kształtują nasze przekonania w stosunku do sfery seksualnej. Historia naszej cywilizacji pokazuje, że stosunek do orgazmu kobiecego zmieniał się wraz z epoką. Istniały takie czasy, w których przykładano dużą uwagę do osiąganie przez kobiety orgazmu, a także takie w których był zupełnie pomijany, a nawet uważany za coś nieczystego. Obecnie orgazm kobiety znowu znalazł się w sferze zainteresowań. Firmy farmaceutyczne prześcigają się w opracowaniu środka, który miałby łagodzić lub całkowicie eliminować brak orgazmu. Nie mniej w niektórych kręgach kulturowych seks i orgazm nadal traktowany jest marginalnie. Niektórzy przypisują takie spostrzeganie stosunku interpretacjom religijnym lub stylom wychowania.

Czynniki interakcyjne- to te czynniki, które odnoszą się do wzorów relacji z bliskimi, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Na przykład kobieta nie powinna okazywać słabości względem partnera, a ten nie powinien jej mówić o swoich słabościach. Wzorce te często mogą utrudniać nam komunikację z partnerem oraz nawiązanie więzi osobistej, a w konsekwencji niemożność uzyskania pobudzenia seksualnego i osiągnięcia orgazmu.

 

Co ważne, warto pamiętać, że czynniki te mogą występować razem albo istotne znaczenie może mieć tylko kilka z nich. Nie można bowiem powiedzieć, że któryś z nich jest najbardziej dominujący.

 

Czy może zdarzyć się tak, że kiedyś miałam orgazm znacznie częściej, a teraz tylko sporadycznie?

Oczywiście taka sytuacja może jak najbardziej wystąpić. Seksuolodzy wyróżniają bowiem dwa rodzaje anorgazmii- pierwotną oraz wtórną. Pierwotna polega na tym, że kobieta nigdy nie doświadczyła orgazmu. Wtórna natomiast, gdy kobieta osiąga orgazm rzadko w stosunku do tego jak było wcześniej albo tylko w pewnych warunkach np. podczas masturbacji.

 

Czy istnieje taka możliwość, że mogę osiągać orgazm tylko przy masturbacji , a podczas stosunku pochwowego już nie?

Tak, może tak być. Wówczas jak powyżej pisałam mamy do czynienia z anorgazmią wtórną.

 

Czy anorgazmia jest uleczalną dysfunkcją?

Współcześnie istnieje bardzo dużo metod terapii tej dysfunkcji. Począwszy od technik behawioralnych indywidualnych, służących nauce masturbacji, poprzez indywidualną pracę nad przekonaniami dotyczącymi przekonań odnośnie sfery seksualnej poprze terapię małżeńską. Zastosowanie wszystkich technik lub jednej adekwatnej do problemów danej klientki sprzyja dużemu prawdopodobieństwu pozbyciu się tej dysfunkcji.

 

Do kogo zgłosić się o po pomoc?

Najlepiej udać się po pomoc do seksuologa lub psychoterapeuty zajmującego się terapią małżeństw.

 

Czy powinnam udać się na terapię z mężem czy sama?

To zależy od tego, czy mąż wyraża zgodę na pójście do seksuologa lub psychoterapeuty zajmującego się również doradztwem seksualnym. Jeśli tak, to jak najbardziej mogą udać się państwo razem. Po pierwszej lub dwóch konsultacjach, doradca ustali czy na kolejne sesje dobrze byłoby, gdyby państwo przychodzili razem czy osobno, a może tylko pani powinna uczęszczać na terapię.

 

Czego powinnam spodziewać się na pierwszej wizycie?

Na pierwszej wizycie seksuolog lub psychoterapeuta zwykle zbiera informacje odnośnie sfery seksualnej i relacji z różnymi osobami, szczególnie partnerem. Czasami pytania mogą wydać się intymne. Nie mniej każdy specjalista jest wysoko wykwalifikowany w dziedzinie, w której pomaga, a każde pytanie jest zadane, po to by jak najlepiej móc pomóc danej osobie.

 

Przydatne linki:

http://www.ponton.org.pl/news.php

http://www.agnieszka.com.pl/

 

Bibliografia:

Kaplan H.I, Sadock B.J, Sadock V.B. (2001). Psychiatria Kliniczna. Wrocław: Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner.

Leiblum S. , Rosen R. Terapia zaburzeń Seksualnych. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.