flaminika - rozwinięcia nie było. Ale mogę dodać coś więcej:
Oczekiwania co do forum? Znaleźć osoby, które chcą pomagać osobom szukającym pomocy psychologicznej i psychoterapeutycznej oraz jeśli pojawiają się tu osoby z problemami, z którymi sami nie mogą sobie poradzić - zrobić tyle ile mogę aby im pomóc.

hej wszystkim, jestem Wioleta, mam 16 lat. Chodzę do technikum ekonomicznego i raczej szukam pomocy. Nie umiem o sobie pisać więc jesli sa jakies pytania co do mnie, chętnie odpisze

witam, jestem largo seven. zarejestrowałem się kiedyś na tej stronie w celu wyklikania się i ciekawości czy ktoś choć w połowie zrozumie co myślałem w tamtej chwili... jak dopuszczałem do wiadomości, że osoby doświadczone tylko z zawodu nie są dokładnie rozwikłać zagadki która męczy danego człowieka, gdyż specjaliści wysyłają od jednego do drugiego bo im się po prostu nie chce słuchać i lub czytać... co nieco wiem z doświadczenia jakie zostało mi wpajane w ramach edukacji więc... wracając do tematu, od tamtej pory wiele się nie zmieniło w moich odczuciach poza tym że jestem bardziej pusty, mam 27lat, wyjechałem z polski gdyż pare spraw mnie do tego zmusiły, jest ok puki co ;] - jednak tj ludzie tutaj i ja na swoich forach pomagam jak tylko moge, a gdy sprawa wymaga lepszego kontaktu jest gg lub skype.
nie lubie pisać o sobie, może dlatego że nie umiem.

"dzień dobry, a gdy byśmy się nie spotkali dobry wieczór i dobranoc" truman show

Witamy ponownie, largo,
mam nadzieję, że będziemy w stanie Tobie pomóc, jeśli będziesz oczywiście tego chciał. Nie często łatwo jest pisać o sobie, zwłaszcza, jeśli mamy duży bagaż przykrych doświadczeń, albo gdy tyle się wydarzyło w życiu, że nawet nie jesteśmy w stanie "zacząć od początku" opisywać siebie.
Zachęcam Cię do wypowiadania się i nazywania tego,co czujesz;]
Pozdrawiam serdecznie,
flaminika.

ależ oczywiście, w chwilach natchnienia, tj blog za który się zabieram od dłuższego czasu

Fajnie że ktoś z Gdańska pomyślał o takim forum, ponieważ jest to dobry sposób na poznanie się pomimo odległości jakie nas dzielą. Bo każdy mieszka w innej Sypialni (dzielnicy). Mieszkam od 16 lat na Ujeścisku nazywają mnie Adrianna mam 4 KOŃCZYNOWE PORAŻENIE MÓZGOWE, szukam wolontariuszy i ludzi którzy chcieliby mnie poznać. Od tak. albo wyjść na spacer. albo po prostu wyjść pogadać. Pomimo, że mam problemy z poruszaniem brakuje mi osób w moim wieku. Jestem inteligentna lubię podróże(ost. Bylam w Chorwacji)
i fotografie. Uwielbiam pisać artykuły.
Jednak rozmowa i np. przyjaźni ze mną może się okazać czymś fajnym i wartościowym, pewnie Ciacho byś mnie znała z Gdańskiego Uniwersytetu jednak nie udało mi się zdać matury, i pomimo że jesteśmy w podobnym wieku nie znamy się. Też bym była na 3 roku. Czy tak trudno jest się umówić na Herbatkę?. Np. Pozdrawiam Ada Jusko.


Co o tym myślicie?.

Witaj bejkerek87!
Cieszymy się ze zdecydowałaś się do nas napisać. Fajnie, że na nas trafiłaś oraz, że zechciałaś opowiedzieć o sobie. Miło nam słyszeć, że doceniasz naszą inicjatywę.
Jeśli chciałabyś podzielić się jakimiś swoimi trudnościami, to pamiętaj, że jest to właściwe miejsce.

Pozdrawiam Cię ciepło,
Mani.

Dzięki mani, superowo że jest internet lepiej się przez niego komunikować, choć nie powiem ze wole osobiście rozmawiać z człowiekiem.., ale cóż jak nie można inaczej, ,,nogami'' i wyjść do ludzi to można przy najmniej w nim popisać. Każdy z nas tak mi się wydaje, że czlowiek jest po to aby się umawiać i spotykać się jednak jak otoczenie Gdańskie mnie nie chce to można wylewać przemyślenia np. Tu. Prawda!!!.

(07-03-2008 15:17)Tobol napisał(a):  Witam wszystkich, którzy tu trafili

Mam na imi? Micha?, jestem studentem 1 roku Elektroniki i Telekomunikacji na Politechnice Gda?skiej.
Serwis ten stworzy?em, poniewa? chcia?bym stworzy? "bezpieczn? enklaw?" dla osób, które borykaj? si? z w?asnymi problemami. Chcia?em stworzy? miejsce, gdzie ANONIMOWO b?d? mogli szuka? wsparcia psychicznego, duchowego. Serwis jest tworzony przy wspó?pracy ze studentami psychologii Uniwersytetu Gda?skiego, wolontariuszami zajmuj?cymi si? pomoc?. Ufam, ?e serwis ten spe?ni swoj? rol?.

Witam potrzebuję wsparcia trudna sytuacja w pracy nie potrafię sobie poradzić nie mam pomysłu jak się ratować zaczyna mi brakować sił, bardzo się boję nikt mnie nie wesprze pierwszy raz w życiu nie wiem co ze sobą zrobić jak pomóc swobie i swojemu dziecku podpowiedzcie mi coś marta

Witam Cię Marto,

bardzo dobrze,że do Nas napisałaś. Jesteśmy m.in. po to,żeby służyć wsparciem i pomocą w trudnych sytuacjach. Zwykle w życiu bywa tak, że jest dużo radosnych i spokojnych chwil, ale zdarzają się też gorsze. Dotyczy to zarówno życia prywatnego jak i pracy. Ty mówisz o trudnej sytuacji w pracy. Zastanawiam się, czy jest jakaś osoba blisko Ciebie, z którą mogłabyś na ten temat porozmawiać. Tak sobie myślę,że im więcej punktów widzenia tym lepiej, bo wówczas możemy zauważyć rozwiązania, które wcześniej nie przychodzą Nam do głowy. Być może taka sytuacja dotyczy też Twojej pracy.
Wiesz to normalne, że kiedy pojawiają się trudne momenty, towarzyszy nam wiele różnych emocji od lęku przez smutek i gniew. Warto sobie na nie pozwolić i znaleźć osobę, która pomoże Nam znaleźć wyjście z sytuacji. Ty znalazłaś już Nas. Pomyśl z kim jeszcze mogłabyś porozmawiać dla siebie i swojego dziecka. Jeśli wśród Twoich bliskich nie ma kogoś takiego, możemy podsunąć Ci adresy ośrodków, które udzielają pomocy w trudnych sytuacjach, zarówno od strony prawnej, socjalnej jak również psychologicznej. Wydaje mi się, że warto z nich skorzystać dla siebie, a przede wszystkim dla dziecka.

Napisz proszę, co o tym sądzisz i jak w tej chwili sprawy mają się u Ciebie.

Pozdrawiamy Cię serdecznie